Foto: Daphne Buter

Wijsheid in een snipper tijd
Zacht glooiende
Papieren vlinder van je hand opent
Gedachte na
gedachte
We praten over lampionnen
Japanse raadsels en gebeente
In
een stad van verkoold gesteente
Wacht de afdruk van je tenger wezen
Je rug, een uit hout gesneden
Fluit met knokkels en pezen
Je lichaam
laat zich vergelijken
Met een wintertak waarvan het ijs
Is uitgevlogen.
Stukjes blauwe
Scherfjes uit je ogen, zeggen:
Ik zie, ik zie wat jij
niet ziet
Wat zie je dan?
Wijsheid in een snipper tijd
Gebroken op een kamer, huil je zo luid
Dat het toch nog communiceren wordt
En wij beneden, fluisteren
We weten niets te verzinnen
Je zwaait ons uit
Gebroken op een kamer, huil je zo luid
Dat het toch nog communiceren wordt
En wij beneden, fluisteren
We weten niets te verzinnen
Je zwaait ons uit